به گزارش پایگاه خبری پایداری ملی، علی بابایی کارشناس حوزه انرژی در یادداشتی با اشاره به اهمیت تامین استراتژیک یوتیلیتیها بر مبنای تدابیر پدافند غیرعامل، غیرمتمرکزسازی سرویسهایی مانند برق، بخار، آب صنعتی، نیتروژن و اکسیژن را «ضرورت» دانست.
او با اشاره به تجربه جنگهای اخیر عنوان کرد که مجتمعهای تولیدی ممکن است سالم بمانند، اما قطع یوتیلیتی از یک نقطه واحد میتواند تولید را متوقف کند و این توقف تولید به عدمالنفع ناشی از عدم تولید و در نهایت کسری بودجه و رشد تورم منجر میشود.
بابایی افزود در مناطق ویژه بنادر عسلویه و ماهشهر، آسیب به سه کانون متمرکز یوتیلیتی موجب شد بخش بزرگی از ظرفیت پتروشیمی کشور بدون برخورد مستقیم به تجهیزات از مدار تولید خارج شود؛ به گفته او این وضعیت «نقطه شکست واحد» است که پدافند غیرعامل بر حذف آن تاکید دارد. وی همچنین به وجود ۳۰ درصد ظرفیت خالی پتروشیمیها پیش از جنگ به دلیل ناترازیهای مرتبط اشاره کرد.
این کارشناس حوزه انرژی ضمن برشمردن مزایای مدل متمرکز در زمان صلح از جمله مقیاس بزرگ، هزینه واحد کمتر، تخصص بالاتر و مدیریت یکپارچه، تاکید کرد که هزینه تمامشده هر واحد برق و بخار تنها بخشی از معادله است و نیمه دیگر، زیان ناشی از توقف تولید کارخانهها در زمان قطع سرویسهای جانبی است.
بابایی تصریح کرد راهکار، نفی کامل شرکتهایی مانند مبین، فجر و دماوند نیست و این مجموعهها «ستون فقرات منطقه» باقی خواهند ماند، اما باید از «انحصار تکمسیره» عبور کرد و هر مجتمع حداقل ظرفیت بقا در شرایط فورسماژور را داشته باشد؛ از جمله برق اضطراری و بار پایه، بخار حیاتی، هوای ابزار دقیق، نیتروژن ایمنی و کولینگ حداقلی برای جلوگیری از فلر اجباری و آسیب تجهیزات.
به گفته او، در مدل ترکیبی میتوان بخش عمده نیاز را از یوتیلیتی و شبکه متمرکز تامین کرد تا هم صرفهجویی مصرف حفظ شود و هم زنجیره تولید به یک هدف واحد تامین یوتیلیتی وابسته نماند.
بابایی در پایان تاکید کرد اگر ساخت واحد کامل یوتیلیتی خودتامین برای دو مجتمع کوچک همسایه ممکن نباشد، ایجاد واحد نیمهمشترک منطقهای از وابستگی مطلق به یک سایت بزرگ بهتر است و مجتمعهای تولیدی باید در سریعترین زمان ممکن به فکر خودتامینی یوتیلیتیهای خود باشند.